Komentarz miesiąca  
Rynki akcji i rynki obligacji 
w lutym 2026

Indeks MSCI World, odzwierciedlający ceny akcji na rynkach rozwiniętych, wzrósł zaledwie o 0,64%. Zdecydowanie lepsze nastroje panowały na rynkach wschodzących. Indeks MSCI World Emerging Markets zyskał aż 5,41%. Polski rynek radził sobie nieźle, ale daleko było od styczniowej euforii. Indeks szerokiego rynku WIG wzrósł o 1,56%. 
W lutym inwestorzy cechowali się ze zdecydowanie większą powściągliwością. W Stanach Zjednoczonych najwięcej obaw wzbudziły spółki z sektora nowych technologii, przede wszystkim zajmujące się oprogramowaniem w formule SaaS (software as a service). Coraz to nowe rozwiązania z zakresu wykorzystania sztucznej inteligencji, prezentowane przez największych dostarczycieli modeli LMM, takich jak przygotowujący się do debiutu giełdowego Anthropic, spowodowały, iż inwestorzy zaczęli kwestionować skuteczność dotychczasowych modeli biznesowych. Okazało się, że funkcjonujące w oparciu o modele subskrypcyjne rozwiązania SaaS, mogą relatywnie szybko zostać zastąpione przez sztuczną inteligencję. Skala przeceny spółek sektora SaaS była tak duża, iż doczekała się terminu „SaaS apocalypse”. Analitycy szacują, że wartość spółek tego sektora spadła o około 300 mld USD. Szukając bezpiecznego schronienia, inwestorzy zaczęli rotować kapitał w kierunku spółek „value”, zmniejszając ekspozycję w spółkach wzrostowych.

Miniony miesiąc przyniósł też długo oczekiwany wyrok Sądu Najwyższego, który zakwestionował legalność ceł nakładanych w ubiegłym roku przez prezydenta Donalda Trumpa. W odpowiedzi prezydent Trump zapowiedział nowe „cła globalne”, w wysokości 10%, a następnie podniesione do 15%. Rynki pogrążyły się w niepewności, czy i w jakie formie dotychczas pobrane cła zostaną zwrócone importerom. W efekcie obaw, indeks S&P 500 spadł 0,87%, natomiast technologiczny indeks NASDAQ przecenił się o 3,38%. Relatywnie niska skala przeceny, związana była z historycznie wysokimi skupami akcji własnych spółek.

W Europie panowały zdecydowanie lepsze nastroje. Na giełdach starego kontynentu dominują spółki z bardziej tradycyjnych gałęzi gospodarki, a rynek ten został uznany za bezpieczne schronienie kapitału. Paneuropejski indeks EURO STOXX 600 zyskał 3,75%. Dodatkowym wsparciem dla kursów akcji, były ogłoszone historyczne wysokie dywidendy w sektorze bankowym. Wsparciem dla rynku były też zapowiedzi złagodzenia regulacji w zakresie zrównoważonego rozwoju (ESG), w części dotyczącej transformacji energetycznej, co wsparło sektor przemysłu ciężkiego i motoryzacji.

Z pozostałych rynków na zdecydowany plus wyróżniła się Japonia. Index Nikkei 225 wzrósł o 10,37%. Powodem wzrostu było zwycięstwo w przedterminowych wyborach rządzącej partii LDP, pod przewodnictwem premier Sanae Takaichi. Rządzącym udało się osiągnąć „super większość”, co oznacza bezproblemowe wdrożenie pakietu stymulacyjnego oraz zwiększonych wydatków na obronność, jak również zapowiadanych cięć podatkowych. Wsparcie powinna stanowić również łagodna polityka monetarna Banku Japonii.

Na naszym rynku przez większość miesiąca dominowały pozytywne nastroje. Polska, jako jeden z najbardziej płynnych rynków regionu, korzysta z globalnej rotacji kapitału w kierunku rynków wschodzących. Po raz kolejny najbardziej zyskiwały spółki o największej kapitalizacji. Indeksowi „blue chips” WIG20 TR, udało się osiągnąć nowy szczyt hossy. W skali miesiąca wzrost indeksu wyniósł 2,38%. Liderem okazał się telekomunikacyjny Orange, którego kurs wzrósł o 22,19%. Dobrze raził sobie też Budimex (+17,16%) oraz energetyczne PGE (+12,4%). Wśród mniejszych podmiotów nastroje nie były tak dobre. Indeks średnich spółek mWIG40 TR spadł o 0,50%, a indeks małych spółek sWIG80 TR stracił 1,28%. Sektorowo najmocniejszy był indeks WIG-Budownictwo (+11,25%), a najsłabszy WIG-Info (-14,89%). Od początku roku najlepiej radzi sobie indeks WIG-Energia. W styczniu oraz w lutym, jego łączny wzrost wyniósł 28,05%. Spółki energetyczne do niedawna były oceniane przez pryzmat obciążeń wynikających z węgla kamiennego. W ostatnim czasie inwestorzy zaczęli doceniać potencjał infrastruktury przesyłowej, która jest niezbędnym elementem nowoczesnej cyfrowej gospodarki. Ponadto zwiększone zapotrzebowanie na energię, wynikające zarówno z wysokiego, sięgającego 4% wzrostu gospodarczego, jak i zastosowań AI, będzie pozytywnie wpływać na wyniki spółek energetycznych. Podobnie jak na świecie, w lutym najsłabiej radziły sobie podmioty z sektora nowych technologii, w szczególności spółki z grupy Asseco i Cyber_Folks. 

Ten rok rozpoczął się mocnym akcentem na rynkach akcyjnych. Perspektywy pozostają nadal pozytywne, głównie z uwagi na prognozowane, bardzo wysokie tempo wzrostu PKB. Ponadto obserwowana od dłuższego czasu rotacja kapitału z rynków rozwiniętych na rynki wschodzące, będzie wspierać polską giełdę. Niestety dobre perspektywy fundamentalne, mogą zostać zaburzone perturbacjami geopolitycznymi. Pod koniec miesiąca Stany Zjednoczone wraz z Izraelem zaatakowały Iran, co otwiera nowy teatr działań wojennych na Bliskim Wschodzie. Szybka i skuteczna interwencja nie powinna istotnie popsuć nastroju, jednakże przedłużający się konflikt może negatywnie odbić się na kursach akcji.  

Administracja USA kontynuowała intensywne negocjacje z władzami Iranu, których ostateczny rezultat pozostawał bardzo niepewny a prawdopodobieństwo interwencji wojskowej USA w tym kraju utrzymywało się na podwyższonym poziomie.
Po okresie względnego wyciszenia ryzyka związanego z polityką  celną USA, w lutym br. Sąd Najwyższy tego kraju zdecydował, że nałożenie ceł na partnerów handlowych wykorzystując specjalne uprawnienia, w związku z zagrożeniem dla bezpieczeństwa kraju, było nielegalne. Zwiększyło to ponownie niepewność w obszarze międzynarodowej wymiany handlowej. W Europie, doroczna Monachijska Konferencja Bezpieczeństwa, potwierdziła, że ciężar finansowego i militarnego wsparcia Ukrainy w  wojnie z Rosją będzie w całości obciążał kraje Unii Europejskiej.
Dane napływające z głównych gospodarek na świecie, póki co,  potwierdzają ich  relatywną odporność na utrzymujący się wysoki poziom niepewności w sferze geopolitycznej. W zderzeniu z inflacją utrzymującą się blisko poziomów celów inflacyjnych, luty nie przyniósł istotnych zmian oczekiwań rynków finansowych co do realizowanej przez główne banki centralne polityki monetarnej:  w przypadku ECB, utrzymania stóp procentowych na niezmienionym w nadchodzących miesiącach poziomie oraz kontynuacji obniżek przez FED do poziomu około 3%, zanim cykl luzowania polityki monetarnej  w USA zostanie zakończony w drugiej połowie 2026 roku. Podwyższony poziom niepewności był jednak czynnikiem determinującym dobre zachowanie rynków dłużnych: wyraźnie spadały rentowności obligacji rządowych USA i Europie. W środowisku słabego dolara i spadających rentowności obligacji amerykańskich, ponownie dobrze zachowały się rynki dłużne krajów wschodzących. 

W Polsce, dane ze strefy realnej gospodarki publikowane w lutym przeciętnie okazały się nieco gorsze niż oczekiwania, jednak perspektywy dla wzrostu gospodarczego w nadchodzących  miesiącach pozostają dobre. Wskaźnik inflacji za styczeń br., mimo że nieco wyższy niż oczekiwania, spadł do 2,1%, poziomu najniższego od 5 lat i wyraźnie poniżej celu inflacyjnego Narodowego Banku Polskiego (NBP). Rada Polityki Pieniężnej (RPP) na posiedzeniu w lutym zdecydowała,  zgodnie z oczekiwaniami rynku, o pozostawieniu stopy referencyjnej NBP na niezmienionym poziomie 4%.  Jednocześnie jej członkowie dość jednoznacznie zasygnalizowali, że cykl obniżek stóp procentowych, wobec wyraźnie poprawiających się perspektyw inflacyjnych,  będzie kontynuowany na kolejnych posiedzeniach RPP.  Rynek na koniec lutego, podobnie jak miesiąc wcześniej, oczekiwał, że stopa referencyjna NBP spadnie do 3,25% w horyzoncie do końca 3 kwartału tego roku. W lutym bardzo dobrze zachował się polski rynek obligacji skarbowych: wyraźnie spadały rentowności obligacji o dłuższym terminie zapadalności, 10-letnich o 0,16%, do dawno nie widzianego poziomu 4,92%. Głównym powodem był obserwowany znaczący wzrost zainteresowania polskim rynkiem ze strony inwestorów zagranicznych, a także duże napływy kapitału do lokalnych funduszy inwestujących w obligacje. 

Proces luzowania polityki monetarnej w większości krajów na świecie dobiegł końca. W USA cykl ten zakończy się  w 2026 roku.  W Polsce cykl obniżek, z dużym prawdopodobieństwem, będzie kontynuowany w  nadchodzących  miesiącach, jednak rynek w pełni dyskontuje już poziom docelowych stóp procentowych. Polskiemu rynkowi dłużnemu sprzyjać powinien utrzymujący się dobry sentyment na rynkach wschodzących i kontynuacja napływu kapitału ze strony zagranicznych i lokalnych funduszy inwestycyjnych.