Indeks MSCI World, odzwierciedlający ceny akcji na rynkach rozwiniętych, zyskał w skali miesiąca 2,48%, a rynki wschodzące po raz kolejny okazały się jeszcze silniejsze - MSCI Emerging Markets wzrósł o 3,21%, powiększając tegoroczną stopę zwrotu do 22,4%. Na tym tle znakomicie prezentował się polski rynek, dla którego sierpień był miesiącem historycznym: WIG20 po blisko dwóch dekadach ustanowił nowy rekord wszech czasów i sforsował barierę 4.000 pkt, kończąc miesiąc na poziomie 4.022,92 pkt ze wzrostem o 2,62%, a szeroki WIG zyskał 3,50%, zamykając sierpień powyżej 152.500 pkt  o ponad 30% wyżej niż na początku roku.

Najważniejszym wydarzeniem geopolitycznym sierpnia było wygaśnięcie 60-dniowego rozejmu, wynegocjowanego w czerwcowym memorandum amerykańsko-irańskim, bez zawarcia trwałego porozumienia. Wojna, trwająca już szósty miesiąc, przeszła tym samym w fazę konfrontacji ekonomicznej. W ostatnim tygodniu miesiąca sekretarz skarbu Scott Bessent ogłosił zapowiadany jako "ekonomiczny D-Day" pakiet sankcji wtórnych, wymierzonych nie tylko w Teheran, ale i w państwa utrzymujące z nim relacje handlowe - obejmujący lotnictwo, żeglugę, technologie, złoto i kryptoaktywa, co spotkało się z ostrą krytyką Pekinu. Iran odpowiedział groźbami zajmowania statków w Cieśninie Ormuz, przez którą ruch pozostawał mocno ograniczony. Pod koniec miesiąca pojawiły się sygnały możliwej deeskalacji napięć, Iran i Oman przedstawiły propozycję tymczasowego korytarza żeglugowego i rozminowania cieśniny. Efektem napięć był kolejny, drugi z rzędu miesiąc z ponad 7-procentowym wzrostem indeksu surowcowego Bloomberg Commodity.

Drugim kluczowym wątkiem pozostawała amerykańska polityka monetarna i fiskalna. Miesiąc rozpoczął się optymistycznie - chłodniejsze od prognoz odczyty inflacji CPI i PPI za lipiec wywindowały S&P 500 na historyczne szczyty (w połowie sierpnia indeks po raz pierwszy zamknął się powyżej 7.800 pkt, z rekordem intraday 7.814,88 pkt). Pozytywny sentyment został jednak przejściowo zakłócony przez przecenę na rynku długu: rentowność 30-letnich obligacji skarbowych sięgnęła 5,34%, najwyżej od 2007 roku. Mimo to amerykańskie indeksy zakończyły miesiąc solidnymi wzrostami: S&P 500 zyskał 2,62%, a NASDAQ 3,93%.

Motorem wzrostów pozostawała odbudowująca się po czerwcowo-lipcowej korekcie hossa AI. Sentyment odmieniły rewelacyjne wyniki Palantira z początku miesiąca, a przypieczętowały opublikowane 26 sierpnia wyniki Nvidii: przychody wzrosły o 106% r/r, segment centrów danych wygenerował 89 mld USD (powyżej oczekiwań), a prognoza na bieżący kwartał (108 mld USD wobec konsensusu 104 mld) rozwiała obawy o wytracanie tempa. Spółka ogłosiła też gigantyczną umowę z Amazonem na 2 mln procesorów graficznych i prognozuje wzrost nakładów inwestycyjnych pięciu największych hiperskalerów z 800 mld USD w tym roku do 1,3 bln USD w przyszłym. W ujęciu sektorowym najlepiej wypadły w USA biotechnologia (NASDAQ Biotechnology +10,42%, m.in. po sukcesie badań klinicznych terapii mRNA Moderny i Mercka), technologie informacyjne (+6,21%) oraz energia (+6,58%, przy +41,4% od początku roku). Po drugiej stronie znalazły się spółki użyteczności publicznej (-5,25%) i przemysł (-2,56%), wrażliwe na rosnące rentowności obligacji.

Europejskie rynki akcji zachowywały się słabiej niż rynek amerykański: EURO STOXX 50 zyskał 0,98%, STOXX 600 wzrósł zaledwie o 0,29%, a wyraźnie lepiej wypadł niemiecki DAX (+2,45%), który na początku miesiąca również ustanawiał historyczne rekordy. W przekroju sektorowym Starego Kontynentu błyszczały materiały podstawowe (+5,31%) i technologie (+4,25%), a ciążyły dobra konsumpcyjne (-3,74%) oraz użyteczność publiczna (-2,16%). W Azji Nikkei zyskał 3,03% (ponad 31% od początku roku, mimo interwencji walutowych prowadzonych wspólnie przez USA i Japonię w obronie słabego jena), tajwański TWSE wzrósł o 6,98%, a koreański KOSPI o 3,40%, śrubując tegoroczną stopę zwrotu do 61,8%. Słabiej zachowywały się rynki chińskie - Hang Seng stracił 1,23%.

Dla warszawskiej giełdy sierpień był miesiącem, na który czekano blisko dwadzieścia lat. Już na pierwszej sesji miesiąca WIG20 pobił rekord wszech czasów z 2007 roku, a w połowie sierpnia sforsował i trwale zakotwiczył się powyżej symbolicznej bariery 4.000 pkt. Warto odnotować skalę całego ruchu: w trwającej od czwartego kwartału 2022 roku hossie indeks blue chipów zyskał już około 200% - więcej niż S&P 500 czy NASDAQ. Ostatecznie WIG20 zakończył sierpień wzrostem o 2,62% na poziomie 4.022,92 pkt (w ujęciu dochodowym WIG20TR +3,57%), WIG zyskał 3,50%, osiągając 152.553 pkt, mWIG40TR wzrósł o 3,66%, a sWIG80TR o 2,55%.

Bohaterem miesiąca był bez wątpienia sektor wydobywczy - WIG-Górnictwo wzrósł o 16,47%, najwięcej spośród wszystkich indeksów sektorowych. Lokomotywą pozostawał KGHM, wspierany przez ceny miedzi bijące historyczne rekordy w okolicach 14.000 USD za tonę, odbijające srebro i złoto powyżej 4.300 USD za uncję; w najlepszej sesji miesiąca kurs miedziowego kombinatu rósł o ponad 8%. Entuzjazm ostudziły dopiero opublikowane 19 sierpnia wyniki za II kwartał, które rozczarowały rynek i wywołały niemal 5-procentową jednodniową przecenę - nie zmieniając jednak obrazu bardzo udanego miesiąca. Dwucyfrowe wzrosty zanotowały również chemia (WIG-Chemia +11,85%) i informatyka (WIG-Informatyka +11,67%), a solidnie wypadły paliwa (+4,27%) - Orlen, beneficjent zawieruchy surowcowej i zablokowania przez prezydenta ustawy o opodatkowaniu zysków nadzwyczajnych, opublikował mocne wyniki kwartalne. Banki (WIG-Banki +2,95%) radziły sobie przyzwoicie mimo mieszanych raportów - zysk netto sektora w pierwszym półroczu spadł o 8,4% r/r, a negatywnie wyróżnił się Alior, którego rezultaty obciążyło orzeczenie TSUE w sprawie kredytów konsumenckich.

Wydarzeniem korporacyjnym miesiąca było ogłoszenie przez kanadyjski koncern Couche-Tard zamiaru przejęcia Grupy Żabka z ceną 32 zł za akcję, co ustabilizowało kurs spółki tuż poniżej tego poziomu i wpisuje się w szerszy trend rosnącego zainteresowania inwestorów strategicznych polskimi aktywami. Godna odnotowania jest także rozkręcająca się hossa wokół krajowej zbrojeniówki - regularne komunikaty o rozbudowie infrastruktury wojskowej i zamówieniach dla sił zbrojnych napędzały kursy spółek takich jak Lubawa czy Niewiadów. Po słabszej stronie rynku znalazły się sektory odzieżowy (WIG-Odzież -3,88%, wciąż pod presją słabości LPP), gamingowy (WIG-Gry -5,37%, w oczekiwaniu na wrześniowe wyniki CD Projektu) i medialny (-2,72%). W tle sezon wyników za II kwartał przebiegał bez większych zaskoczeń - spółki w większości spełniały oczekiwania, co przy napływie kapitału wystarczało do podtrzymania rekordowej passy.

Wrzesień zapowiada się jako miesiąc rozstrzygnięć. Kluczowym wydarzeniem będzie posiedzenie FOMC, przed którym - po jastrzębim Jackson Hole - rynek wycenia niemal jak rzut monetą pierwszą od lat podwyżkę stóp procentowych w USA; materializacja tego scenariusza byłaby testem odporności wysokich wycen, zwłaszcza w sektorze technologicznym. Drugim frontem pozostaje Iran: skuteczność sankcyjnego "D-Day" oraz losy propozycji tymczasowego korytarza żeglugowego przez Cieśninę Ormuz zdecydują o trajektorii cen ropy, a w konsekwencji o globalnej ścieżce inflacji. Czynnikiem ryzyka jest również statystyka: wrzesień historycznie bywa najsłabszym miesiącem roku na Wall Street, a wskaźniki zmienności znajdują się na tegorocznych minimach, co pozostawia rynkom niewielki bufor na negatywne zaskoczenia. Fundamentem pozostaje za to niesłabnący cykl inwestycyjny w AI, potwierdzony prognozami Nvidii i planami hiperskalerów. Polski rynek wchodzi we wrzesień z rekordami i mocnym otoczeniem: zauważalna dynamika napływów do funduszy akcji, kapitał zagraniczny doceniający region oraz perspektywa finalizacji dużych transakcji (Żabka) tworzą solidne wsparcie, choć po 30-procentowym wzroście WIG od początku roku naturalne staje się pytanie o wyceny - i o to, czy wrześniowa sezonowość nie upomni się w końcu także o GPW.

Sierpień na rynkach dłużnych charakteryzował się ścieraniem dwóch przeciwstawnych tendencji. Z jednej strony słabsze dane z USA przejściowo zwiększyły prawdopodobieństwo utrzymania stóp procentowych przez Zarząd Rezerwy Federalnej w USA (Fed) bez zmian do końca roku. Z drugiej strony na wzrost rentowności konsekwentnie oddziaływała eskalacja wojny z Iranem oraz rosnąca podaż obligacji na rynkach światowych. Pod koniec miesiąca dodatkowym impulsem do przeceny obligacji było jastrzębie wystąpienie Kevina Warsha szefa Fed w Jackson Hole, które wyraźnie zwiększyło oczekiwania na wrześniową podwyżkę stóp. Wszystkie główne rynki obligacji zakończyły miesiąc umiarkowaną przeceną, przy czym polskie obligacje zachowywały się słabiej niż rynki bazowe.

Po relatywnie dobrym początku miesiąca, w drugiej połowie sierpnia tendencja na rynku długu uległa jednak wyraźnemu odwróceniu. Eskalacja konfliktu z Iranem oraz zapowiedzi dalszych amerykańskich sankcji przyczyniły się do ponownego wzrostu cen ropy oraz nasilenia obaw o utrzymywanie się presji inflacyjnej. Rentowności obligacji, zwłaszcza o długich terminach zapadalności, podnosiła również duża podaż długu związana z finansowaniem inwestycji w sztuczną inteligencję oraz obawy dotyczące sytuacji fiskalnej i rosnących potrzeb pożyczkowych rządów. Czynniki te ograniczały popyt na długoterminowe obligacje pomimo słabszych danych makroekonomicznych.

Kluczowym wydarzeniem miesiąca było sympozjum banków centralnych w Jackson Hole. Prezes Fed Kevin Warsh wskazał, że inflacja nie obniża się w sposób wystarczająco trwały, a warunki finansowe nie są obecnie restrykcyjne. Jastrzębi ton wystąpienia, wsparty podobnymi wypowiedziami części pozostałych przedstawicieli Fed, spowodował ponowny wzrost oczekiwań na podwyżkę stóp we wrześniu. Pod koniec miesiąca rynek wyceniał prawdopodobieństwo takiej decyzji na ponad 50%. Jednocześnie utrzymywały się istotne różnice zdań wewnątrz Fed, ponieważ część członków wskazywała na poprawę danych inflacyjnych i ciągle umiarkowanie restrykcyjny poziom stóp. W sierpniu nie odbyły się posiedzenia ani Fed, ani Europejski Bank Centralny (EBC). Komunikacja przedstawicieli EBC pozostawała jednak wyraźnie jastrzębia. Część członków Rady Prezesów wskazywała na potrzebę dalszego podnoszenia stóp ze względu na utrzymywanie się inflacji powyżej celu i ryzyko jej wzrostu pod wpływem cen energii. Jednocześnie dane z gospodarki Strefy Euro okazały się relatywnie odporne: wzrost PKB w drugim kwartale przekroczył oczekiwania, a wskaźniki koniunktury w przemyśle, szczególnie w Niemczech, wyraźnie się poprawiły. Rynek uznał wrześniową podwyżkę stopy depozytowej EBC do 2,50% za niemal przesądzoną, chociaż ekonomiści oczekiwali, że może to być ostatni ruch w obecnym cyklu.

W całym miesiącu zmiana rentowności amerykańskich obligacji była relatywnie niewielka, mimo znacznych wahań w trakcie sierpnia. Rentowność 10-letnich obligacji USA wzrosła o około 0,02%, do 4,75%. Wyraźniejsza przecena nastąpiła na rynku niemieckim, gdzie rentowność 10-letnich Bundów zwiększyła się o około 0,12%, do 3,32%.

Najważniejszym krajowym wydarzeniem była publikacja wstępnych danych o inflacji za sierpień. Inflacja CPI wzrosła do 3,4% rok do roku, wyraźnie przekraczając oczekiwania i osiągając najwyższy poziom od 14 miesięcy. Do przyspieszenia inflacji przyczyniły się przede wszystkim wyższe ceny paliw po wycofaniu działań ograniczających ich wzrost. Po publikacji tych danych rynek ostatecznie porzucił nadzieję na obniżkę stóp procentowych w 2026 i zaczął ponownie dyskontować ich podwyżki w 2027 roku. W sierpniu nie odbyło się posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej, a komunikacja członków Rady była ograniczona.

Sierpień przyniósł kolejną przecenę na polskim rynku obligacji skarbowych. Poza wyższą inflacją, niesprzyjającą sytuacją na rynkach globalnych, na sentyment rynkowy negatywnie wpływały obawy związane z trudną sytuacją finansów publicznych w Polsce. Rentowność obligacji dwuletnich wzrosła o około 9 pb, do 4,47%, natomiast rentowność papierów dziesięcioletnich zwiększyła się o około 30 pb, do 6,06%, przekraczając poziom 6% po raz pierwszy od stycznia 2025 roku. Krzywa dochodowości uległa w rezultacie wyraźnemu wystromieniu.

We wrześniu kluczowe znaczenie dla rynków długu będą miały decyzje Fed i EBC. W przypadku Fed wyceny pozostają wrażliwe na kolejne dane z rynku pracy i inflacji, a podwyżka stóp jest scenariuszem prawdopodobnym, ale nie w pełni przesądzonym. W strefie euro wrześniowe zacieśnienie polityki pieniężnej zostało już w znacznej mierze uwzględnione w cenach obligacji, dlatego istotniejsza od samej decyzji może być komunikacja EBC dotycząca możliwości dalszych podwyżek.

Ryzykiem dla światowych rynków obligacji pozostają utrzymujące się wysokie ceny ropy, dalsza eskalacja konfliktu z Iranem oraz duża podaż długu wynikająca z potrzeb fiskalnych i wydatków inwestycyjnych związanych z rozwojem sztucznej inteligencji. Czynniki te mogą nadal wywierać presję przede wszystkim na długi koniec krzywych dochodowości. Jednocześnie oznaki dalszego osłabienia amerykańskiego rynku pracy lub ponownego spadku inflacji mogłyby ograniczyć oczekiwania na zacieśnienie polityki Fed i okresowo wspierać obligacje.

Na polskim rynku po sierpniowej przecenie poziomy rentowności stały się bardziej atrakcyjne. Poprawie koniunktury sprzyjałyby przede wszystkim deeskalacja konfliktu z Iranem, spadek cen ropy i złagodzenie retoryki głównych banków centralnych.