Eskalacja ataków na statki w Cieśninie Ormuz wywindowała ceny ropy do najwyższych od maja poziomów. Indeks MSCI World spadł w skali miesiąca o 0,82%, a MSCI Emerging Markets, obciążony słabością rynków Korei, Chin i Tajwanu, stracił 8,11%. a Bliskim Wschodzie październik przyniósł najwięcej ataków na jednostki handlowe od początku wojny z Iranem. Mimo zapewnień amerykańskiego dowództwa, że cieśnina pozostaje pod kontrolą USA i ich partnerów, przepływy ropy przez Ormuz spadły do około 68% poziomu sprzed wojny, a ataki Huti na saudyjską infrastrukturę energetyczną dodatkowo podsycały obawy o podaż.

Kluczowym wydarzeniem dla rynków akcji był sezon wyników za trzeci kwartał, który obnażył koszty wyścigu w obszarze sztucznej inteligencji. Rozczarowujące wyniki Alphabetu przełożyły się na najgorszą sesję spółki w historii jej giełdowych notowań, a Amazon, którego kwartalne nakłady inwestycyjne wzrosły do 77,3 mld USD, odnotował ujemne wolne przepływy pieniężne w wysokości 42,4 mld USD w ujęciu ostatnich 12 miesięcy. Nasdaq Composite stracił w skali miesiąca 5,30%, notując najgorszy miesiąc od marca 2025 roku, a S&P 500 spadł o 0,93%. Indeks spółek półprzewodnikowych S&P 500 zniżkował o 13,65%, indeks spółek sektora usług komunikacyjnych o 15,05%, a indeks „Wspaniałej Siódemki” o 4,67%. Inwestorzy przenosili kapitał do sektorów defensywnych i surowcowych: indeks spółek energetycznych wzrósł o 13,91%, indeks sektora dóbr podstawowej konsumpcji zyskał 11,50%, a indeks sektora użyteczności publicznej zakończył miesiąc wzrostem o 10,16%.

W Europie obraz był mieszany. Euro Stoxx 50 spadł o 2,20%, podczas gdy szerszy STOXX Europe 600 wzrósł o 1,87%, a niemiecki DAX o 2,46%. Najsłabiej wypadły banki – MSCI Europe Banks stracił 11,09%, którym ciążyły napięcia na europejskim rynku długu, wzrost kosztów finansowania oraz rozszerzenie spreadu francuskich obligacji względem niemieckich – oraz spółki technologiczne (6,24%). Zyskiwały natomiast sektory defensywne: ochrona zdrowia (14,10%), dobra podstawowej konsumpcji (12,26%) oraz energia (13,67%).

Najsilniejszą przecenę odnotowały rynki azjatyckie, mające największą ekspozycję na inwestycje w infrastrukturę AI. Koreański KOSPI stracił 16,19%, a tylko 15 października spadł o 7,57% po przecenie Samsung Electronics i SK Hynix. Tajwański TWSE zniżkował o 5,69%, japoński Nikkei o 5,19%, a chiński CSI 300 o 8,54%, wchodząc w fazę bessy.

Warszawska giełda zakończyła październik niemal bez zmian, choć w trakcie miesiąca indeksy ustanawiały kolejne historyczne maksima. Po słabym początku – 1 października WIG20 stracił 1,9%, notując najgorszą sesję od końca sierpnia – popyt szybko odzyskał przewagę. WIG i WIG20 poprawiały rekordy 21 i 29 października, kiedy indeks blue chipów zamknął się na poziomie 4 283,82 pkt, a WIG na 161 449,83 pkt. Ostatnia sesja miesiąca przyniosła jednak wyraźną przecenę – w ślad za wyprzedażą na Wall Street WIG20 spadł o 2,40%.

W skali miesiąca WIG wzrósł o 0,19%, a WIG20TR zyskał 0,09%. Lepiej poradziły sobie średnie spółki – mWIG40TR wzrósł o 0,97% – natomiast sWIG80TR stracił 3,22%. Wśród sektorów najmocniej rosły indeksy WIG-odzież (9,32%), WIG-motoryzacja (7,54%) oraz WIG-informatyka (5,51%). Na plusie zamknął się także WIG-energia (2,59%), wspierany przez wzrost kursu akcji PGE. Najmocniej traciły WIG-górnictwo (14,38%), WIG-chemia (9,41%), WIG-leki (6,78%) i WIG-spożywczy (6,53%). WIG-banki spadł o 3,92%, czemu towarzyszyła przecena europejskich banków oraz osłabienie rynkowych oczekiwań na dalsze podwyżki stóp procentowych w Polsce.

Wśród spółek uwagę zwracał Cyfrowy Polsat, którego kurs spadł 29 października o 17,67% po publikacji strategii na lata 2027–2030, zakładającej m.in. wyjście z aktywów nieruchomościowych i energetycznych oraz odbudowę zdolności do wypłaty dywidendy dopiero do 2030 roku. Pod presją znalazł się KGHM – po słabszych danych produkcyjnych, z wydobyciem miedzi po dziewięciu miesiącach o 2% niższym od budżetu, kurs spółki spadł na koniec miesiąca do najniższego poziomu od kwietnia. Z kolei Modivo kontynuowało odbicie, zyskując od maja około 30%. Alimentation Couche-Tard ponownie wydłużył zapisy w wezwaniu na akcje Żabki, tym razem do 2 grudnia, z rozliczeniem transakcji 10 grudnia. Cena pozostała bez zmian na poziomie 32 zł za akcję, a do finalizacji brakuje już tylko zgody urzędu antymonopolowego.

Listopad rozpoczyna się od wyborów połówkowych w USA 3 listopada. Po wyborach inwestorzy będą obserwować, czy administracja USA zdecyduje się na dalszą eskalację działań wobec Iranu, na co wskazywały niektóre doniesienia medialne. Ceny ropy powyżej 100 USD za baryłkę wspierają spółki surowcowe, ale jednocześnie zwiększają ryzyko grudniowej podwyżki stóp przez Fed. Kluczowe dla nastrojów będzie to, czy inwestorzy uznają październikową przecenę spółek technologicznych za korektę w długoterminowym trendzie, czy za początek głębszej rewizji oczekiwań wobec zwrotu z inwestycji w AI. Na GPW uwaga przesunie się na sezon wyników za trzeci kwartał. Polski rynek pozostaje relatywnie odporny dzięki niewielkiej ekspozycji na sektor technologiczny i solidnym fundamentom krajowej gospodarki. Indeksy pozostają w pobliżu historycznych maksimów, ale przebieg ostatniej sesji miesiąca pokazał ich wrażliwość na wzrost globalnej awersji do ryzyka. Należy zatem liczyć się z utrzymaniem podwyższonej zmienności.

Początkowo obligacjom ciążyły obawy inflacyjne związane z wysokimi cenami ropy oraz rosnąca premia za ryzyko fiskalne i geopolityczne.

W dalszej części miesiąca przeważyły jednak sygnały osłabienia rynku pracy w USA, bardziej ostrożne podejście głównych banków centralnych do dalszych podwyżek stóp procentowych i wzrost popytu na bezpieczne aktywa związane z pogorszonym sentymentem na globalnych rynkach akcji.  Amerykańskie i niemieckie obligacje zakończyły miesiąc wyraźnym umocnieniem. Ceny obligacji na polskim rynku rosły wolniej.

Na początku miesiąca ceny ropy Brent przekraczające 100 USD za baryłkę oraz wyższe od oczekiwań odczyty inflacji w USA i strefie euro podtrzymywały obawy o konieczność dalszego zacieśniania polityki pieniężnej. Długoterminowym obligacjom dodatkowo ciążyły wysokie potrzeby pożyczkowe rządów i zapotrzebowanie na kapitał związane z inwestycjami w sztuczną inteligencję. W drugiej połowie października nastąpiła jednak wyraźna poprawa koniunktury. Słabsze dane o zatrudnieniu w USA oraz przecena akcji spółek technologicznych zwiększyły zainteresowanie obligacjami skarbowymi. Wsparciem było również zwiększenie odkupu starszych emisji przez amerykański Departament Skarbu, co sprzyjało ograniczeniu presji na długoterminowe rentowności.

W październiku zarówno amerykańska Rezerwa Federalna (Fed), jak i Europejski Bank Centralny (EBC)pozostawiły stopy procentowe bez zmian, nie sygnalizując jednak zakończenia cyklu podwyżek. W USA utrzymująca się presja inflacyjna przemawiała za dalszym zacieśnieniem, podczas gdy słabsze dane z rynku pracy uzasadniały odroczenie decyzji do momentu uzyskania pełniejszego obrazu gospodarki. W strefie euro EBC wskazywał na brak wyraźnych efektów drugiej rundy, a pogorszenie części wskaźników koniunktury i napięcia fiskalne we Francji dodatkowo ograniczały oczekiwania na szybkie podwyżki. Na koniec miesiąca, grudzień pozostawał najbardziej prawdopodobnym terminem kolejnego ruchu obu banków.

W całym miesiącu rentowność 10-letnich obligacji USA spadła o około 0,36 %, do 4,93%, natomiast rentowność 10-letnich Bundów obniżyła się o około 0,26%, do 3,32%. Spadki nastąpiły pomimo utrzymujących się ryzyk inflacyjnych i fiskalnych, wskazując na wzrost znaczenia popytu na bezpieczne aktywa..

W Polsce, wrześniowy wzrost inflacji do 4,0% oraz ryzyko dalszego wzrostu cen energii zwiększały początkowo oczekiwania na podwyżkę stóp. Pod koniec miesiąca presję na obligacje złagodził niższy od oczekiwań wstępny odczyt październikowej inflacji, która spadła do 3,5%. Obniżeniu wskaźnika sprzyjało ponowne wprowadzenie ograniczeń cen paliw, choć przejściowy charakter tych działań pozostawiał niepewność co do dalszej ścieżki inflacji.

Rada Polityki Pieniężnej (RPP) pozostawiła stopę referencyjną na poziomie 3,75%. Chociaż komunikacja Rady stała się nieco mniej gołębia, to jednak w ocenie większości członków Rady Polityki Pieniężnej, scenariusz, w którym stopy NBP będą musiały pójść w górę wydaje się ciągle mniej prawdopodobny niż scenariusz utrzymania ich na niezmienionym poziomie w nadchodzących miesiącach. Na koniec października utrzymuje się wyraźny rozdźwięk pomiędzy sygnalizowaną przez RPP ścieżką stóp procentowych a oczekiwaniami rynku, który dyskontuje co najmniej 4 podwyżki stóp procentowych do połowy przyszłego roku.

Polskie obligacje zachowywały się nieco słabiej niż rynki bazowe. Rentowność papierów dwuletnich spadła w skali miesiąca o około 0,22%, do 4,98%.  natomiast rentowność obligacji dziesięcioletnich pozostała praktycznie bez zmian, na poziomie 6,33%. W rezultacie krzywa dochodowości uległa wystromieniu.

Dalsza sytuacja na rynkach długu będzie zależała od równowagi między utrzymującą się presją inflacyjną a sygnałami osłabienia aktywności gospodarczej. Wysokie ceny ropy i potrzeby pożyczkowe rządów pozostają czynnikami ryzyka, natomiast słabsze dane makroekonomiczne mogą ograniczać skalę oczekiwanego zacieśnienia polityki pieniężnej. W Polsce kluczowa będzie listopadowa projekcja NBP, która pozwoli ocenić trwałość spadku inflacji i zasadność wycenianych przez rynek podwyżek stóp.